Bij ons ook 3 huisbezoekrondes per jaar. En daar kruipt inderdaad veel tijd in, dan is 't ook extra frustrerend als ge vaak voor een gesloten deur staat.
Daarom maakte ik altijd briefjes, die we in de brievenbus staken als er niet werd opengedaan: Beste ouders, wij zijn aan uw deur geweest om uw kind(eren) in te schrijven voor het werkjaar/kamp/weekend, maar u was niet thuis. Als uw kind zich wil inschrijven, wil u ons dan bellen, om een afspraak te maken.
Dan zijt ge de volgende keer dat ge gaat tenminste zeker dat ze thuis zijn, en dat er ingeschreven wordt!
Bellen ze ons niet, dan bellen wij zelf een paar dagen later. Dan hebt ge ook meteen uitsluitsel, zonder dat ge hoeft te gaan.
We belden ook altijd op voorhand naar de kindjes die niet veel kwamen, of waarvan we om de een of andere reden wisten: die zal waarschijnlijk niet meegaan. Nog wa nodeloze bezoeken uitgespaard!
Ik vond huisbezoeken altijd tof! Heel leuk om de familie achter de ribbel te leren kennen. Ik heb er dan ook maar weinig gemist, was er zowat altijd bij!