Samenvatting Katoenfuif voor twee mensen die niks misdeden buiten hun haar stylen en een rugzak meehebben:
Mijn kameraad en ik kwamen de fuif binnen, de rugzakken gefouilleerd en clean verklaard, gingen in het gras zitten en smsjes sturen.
Plotz werden we bruut van de grond getrokken en door 5? sterke Security leden tot aan de omheining... geklopt. Gedumd. Geshot. Daar werden we letterlijk tegen de muur gekletst.
Ik ken mijn mensenrechten volgens de Conventie van Geneve en daarbij telt ingelicht te worden, waar je deze mishandeling aan te danken hebt. “Dat zul je dan wel zien als de politie komt†klonk het en ik kreeg een duw in mijn rug.
Toen de politie er was, werden we door drie security mannen (ik door twee – zo behandel je dus vrouwen... – en mijn kameraad door éen) aan onze armen vastgepakt en naar de uitgang gesleurd. Daar werden we door de politie ingelicht dat we in bezit van drugs blijken te zijn. Dus fouilleerden ze ons ter plaatse, oppervlakkig.
En plots hadden we handboeien om. Op de rug. En werden op de bureau gedwongen, ons uit te kleden. Elke opmerking (terecht trouwens) in verband met de belachelijkheit en absurdheit van de zaak, werd met bedreigingen de kop ingedrukt. Hoewel éen van de in Geneve neergeschreven mensenrechten het recht is, degelijk te worden behandeld als geen gevaar van u uitgaat. Ook werd ik bedreigt met een nacht in de cel omdat ik effen lachte – met de inderdaad belachelijke situatie. Ook familie contacteren mocht niet. We werden behandelt zoals de nieuws het over de oorlogsgevangenen in Irak vertellen: mishandeld zonder het recht op tegenspraak. En, daarbij, onschuldig.
Drugs werden trouwens niet bij mij, noch bij mijn vriend gevonden. En ook hier wijs ik effen naar de mensenrechten: je mag niemand om zijn uiterlijk (rugzakken, paars/dreadlock haar in ons geval) arresteren – of hij er nu “louche†uitziet of niet, iedereen mag zijn eigen look vrij kiezen zonder daarvoor handboeien om te krijgen. Er werd trouwens degelijk weed gesmoord op de fuif – niet door ons maar door normaal eruitziende mensen. En men liet ze doen. Wij werden echter voor een verdacht afgeranselt en gearresteerd. Diskriminatie omwille van het uiterlijk is tégen de mensenrechten, toch in zulke extreme gevallen. De politie óf Security mag hum schuldigen niet volgens hun uiterlijk kiezen maar volgens hun daden.
Ik wil hier uitleg voor. Ik ga alleszins klacht indienen.
Mijn kameraad en ik kwamen de fuif binnen, de rugzakken gefouilleerd en clean verklaard, gingen in het gras zitten en smsjes sturen.
Plotz werden we bruut van de grond getrokken en door 5? sterke Security leden tot aan de omheining... geklopt. Gedumd. Geshot. Daar werden we letterlijk tegen de muur gekletst.
Ik ken mijn mensenrechten volgens de Conventie van Geneve en daarbij telt ingelicht te worden, waar je deze mishandeling aan te danken hebt. “Dat zul je dan wel zien als de politie komt†klonk het en ik kreeg een duw in mijn rug.
Toen de politie er was, werden we door drie security mannen (ik door twee – zo behandel je dus vrouwen... – en mijn kameraad door éen) aan onze armen vastgepakt en naar de uitgang gesleurd. Daar werden we door de politie ingelicht dat we in bezit van drugs blijken te zijn. Dus fouilleerden ze ons ter plaatse, oppervlakkig.
En plots hadden we handboeien om. Op de rug. En werden op de bureau gedwongen, ons uit te kleden. Elke opmerking (terecht trouwens) in verband met de belachelijkheit en absurdheit van de zaak, werd met bedreigingen de kop ingedrukt. Hoewel éen van de in Geneve neergeschreven mensenrechten het recht is, degelijk te worden behandeld als geen gevaar van u uitgaat. Ook werd ik bedreigt met een nacht in de cel omdat ik effen lachte – met de inderdaad belachelijke situatie. Ook familie contacteren mocht niet. We werden behandelt zoals de nieuws het over de oorlogsgevangenen in Irak vertellen: mishandeld zonder het recht op tegenspraak. En, daarbij, onschuldig.
Drugs werden trouwens niet bij mij, noch bij mijn vriend gevonden. En ook hier wijs ik effen naar de mensenrechten: je mag niemand om zijn uiterlijk (rugzakken, paars/dreadlock haar in ons geval) arresteren – of hij er nu “louche†uitziet of niet, iedereen mag zijn eigen look vrij kiezen zonder daarvoor handboeien om te krijgen. Er werd trouwens degelijk weed gesmoord op de fuif – niet door ons maar door normaal eruitziende mensen. En men liet ze doen. Wij werden echter voor een verdacht afgeranselt en gearresteerd. Diskriminatie omwille van het uiterlijk is tégen de mensenrechten, toch in zulke extreme gevallen. De politie óf Security mag hum schuldigen niet volgens hun uiterlijk kiezen maar volgens hun daden.
Ik wil hier uitleg voor. Ik ga alleszins klacht indienen.

AnnaMatheis
Link to this post
Show profile

(maar zelfs terugbellen doen ze niet... tof)
